مرور رده

اصول فلسفه حق

بازترجمه اصول فلسفه حق: بند ۶۳ و ۶۴

برگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/k3gruwoxx71a/audio/k3gruwoxx71a-zuhc.mp3 بند 63 امری که مورد استفاده قرار می‌گیرد، امری است متفرّد، و به لحاظ کمّی و کیفی، معیّن که با یک نیازِ مخصوص مرتبط است. اما، فایدهِ مخصوصِ آن امر که به لحاظِ کمّی معیّن است، در عین حال، با سایرِ اموری که از همان فایده برخوردارند، قابلِ قیاس است. همچنین، نیازی که امر در خدمتِ آن است، در عین حال و به‌طور کلّی، نیاز است و در تشخّصِ خود با سایر نیازها قابل قیاس است؛ در نتیجه، آن امر، همچنین، با امور…

اصول فلسفه حق: بند ۶۲

Click Hereبرگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/igc2auoqtabe/audio/igc2auoqtabe-iose.mp3 بند 62 بنابراین، تنها چیزی که از مالکیتِ خودِ امر متمایز است، این حالت است که من اجازه داشته باشم تا به‌نحو جزئی و یا موقّت از امر استفاده کنم و یا آن را در تصرّفِ خود داشته باشم، تصرّفی در قالبِ امکانِ موقّت و جزئیِ استفاده از امر . اگر کلِّ ساحتِ استفاده از یک امر از آنِ من باشد اما مالکیتِ مجرّدِ آن به فرد دیگری تعلّق داشته باشد، آن‌گاه آن امر به‌منزلهِ مالِ من، تماماً، توسطِ ارادهِ من در…

اصول فلسفه حق: بندهای ۵۹، ۶۰ و ۶۱

برگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/e3esnswrynyv/audio/e3esnswrynyv-pce4.mp3 ب) استفاده از امر بند 59 از طریقِ تصرّف، امر موصوف به آن می‌شود که چیزی است از آنِ من، و اراده رابطه‌ای موجبه با آن دارد. درونِ این این‌همانی، امر به همان اندازه به‌منزله چیزی منفی مقرّر می‌شود و ارادهِ من در این تعیّن یک ارادهِ مشخص است با نیازها، علایق و امثال آن‌ها. امّا نیازِ من، به‌منزله تشخّصِ یک اراده، عامل مثبتی است که ارضاء می‌شود و امر در مقامِ چیزی که فی‌نفسه منفی است، صرفاً برای نیازِ من و…

اصول فلسفه حق: بندهای ۵۶، ۵۷ و ۵۸

برگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/sq7iwxwtpab4/audio/sq7iwxwtpab4-5uyy.mp3 بند 56 2) از طریقِ «صورت دادن»، این تعیّن ‌که چیزی از آنِ من است، از یک برون‌افتادگیِ لنفسه و ثابت برخوردار می‌شود و دیگر به حضورِ من در این مکان و زمان و حضورِ علم و ارادهِ من محدود نخواهد ماند. یادداشت هگل: «صورت دادن» حالتی از «به تصرّف درآوردن» است که بیشترین تناسب را با مثال دارد، چرا که امر ذهنی و امر عینی را متّحد می‌سازد. ضمناً، آن مطابق با ماهیتِ کیفیِ موضوعات و غایاتِ ذهنیِ بی‌نهایت شکل…

اصول فلسفه حق: بندهای ۵۳، ۵۴ و ۵۵

برگردان حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/qagjvhx0brzj/audio/qagjvhx0brzj-npk4.mp3 بند 53 تعیّناتِ دقیق‌ترِ مالکیت در رابطهِ میانِ اراده و امر یافت می‌شود. الف) تا آن‌جا که اراده موجودیت‌اش را در درونِ امر ِ به‌منزلهِ چیزی مثبت داشته باشد، این رابطه به‌نحوی بی‌واسطه «تصرّفِ» است؛ ب) تا آن‌جا که امر در مقابلِ اراده به‌منزله چیزی منفی حاضر باشد، اراده در درون امر، همچون چیزی که باید سلب شود، موجودیت دارد – این رابطه «استفاده» است؛ ج) تأمل و بازتاب اراده از امر به درون خود – این رابطه «عرضه»…