اصول فلسفه حق: بند ۶۵

برگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/h0beo2bsjgrk/audio/h0beo2bsjgrk-5okq.mp3 ج) عرضهِ مِلک بند 65 من می‌توانم ملکِ خود را عرضه کنم، چرا که آن تنها تا جایی به من تعلّق دارد که اراده‌ام را بر روی آن قرار می‌دهم – بنابراین، من از هر امرِ متعلِّق به خود می‌گذرم و یا این‌که آن را به ارادهِ دیگری وامی‌گذارم تا تصرّف کند – اما تنها تا جایی که امر، بالطّبع، چیزی برون‌افتاده باشد . افزوده: «از دست رفتن حقِّ مالکیت بر اثر مرور زمان» نوعی از عرضهِ مِلک است بدون آن‌که اراده راساً آن را…

اصول فلسفه حق: بند ۶۲

Click Hereبرگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/igc2auoqtabe/audio/igc2auoqtabe-iose.mp3 بند 62 بنابراین، تنها چیزی که از مالکیتِ خودِ امر متمایز است، این حالت است که من اجازه داشته باشم تا به‌نحو جزئی و یا موقّت از امر استفاده کنم و یا آن را در تصرّفِ خود داشته باشم، تصرّفی در قالبِ امکانِ موقّت و جزئیِ استفاده از امر . اگر کلِّ ساحتِ استفاده از یک امر از آنِ من باشد اما مالکیتِ مجرّدِ آن به فرد دیگری تعلّق داشته باشد، آن‌گاه آن امر به‌منزلهِ مالِ من، تماماً، توسطِ ارادهِ من در…

اصول فلسفه حق: بندهای ۵۹، ۶۰ و ۶۱

برگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/e3esnswrynyv/audio/e3esnswrynyv-pce4.mp3 ب) استفاده از امر بند 59 از طریقِ تصرّف، امر موصوف به آن می‌شود که چیزی است از آنِ من، و اراده رابطه‌ای موجبه با آن دارد. درونِ این این‌همانی، امر به همان اندازه به‌منزله چیزی منفی مقرّر می‌شود و ارادهِ من در این تعیّن یک ارادهِ مشخص است با نیازها، علایق و امثال آن‌ها. امّا نیازِ من، به‌منزله تشخّصِ یک اراده، عامل مثبتی است که ارضاء می‌شود و امر در مقامِ چیزی که فی‌نفسه منفی است، صرفاً برای نیازِ من و…

اصول فلسفه حق: بندهای ۵۳، ۵۴ و ۵۵

برگردان حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/qagjvhx0brzj/audio/qagjvhx0brzj-npk4.mp3 بند 53 تعیّناتِ دقیق‌ترِ مالکیت در رابطهِ میانِ اراده و امر یافت می‌شود. الف) تا آن‌جا که اراده موجودیت‌اش را در درونِ امر ِ به‌منزلهِ چیزی مثبت داشته باشد، این رابطه به‌نحوی بی‌واسطه «تصرّفِ» است؛ ب) تا آن‌جا که امر در مقابلِ اراده به‌منزله چیزی منفی حاضر باشد، اراده در درون امر، همچون چیزی که باید سلب شود، موجودیت دارد – این رابطه «استفاده» است؛ ج) تأمل و بازتاب اراده از امر به درون خود – این رابطه «عرضه»…

اصول فلسفه حق: بندهای ۴۹ و ۵۰

برگردان حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/jfdvudmthawq/audio/jfdvudmthawq-hblp.mp3 بند 49 در ارتباط با اشیاءِ خارجی و برون‌افتاده ، وجهِ معقولِ آن است که من ملکی را تصرّف می‌کنم؛ اما، وجه مشخّصِ آن ، غایات ذهنی، نیازها، استبداد، استعداد و اوضاع خارجی را در برمی‌گیرد (به بند 45 بنگرید). مطلقِ «تصرّف» دقیقاً به این چیزها تکیه دارد، اما در این قلمروِ شخصیت‌مندیِ مجرّد، این جنبهِ مشخّص هنوز به‌منزله چیزی این‌همان با آزادی مقرّر نشده است. بنابراین، اگر از منظر حقّ بنگریم، این مسأله که من چه…