اوصل فلسفه‌ی حق: از بند ۸۱ تا ۹۱

برگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/ujh0lxnwoeuc/audio/ujh0lxnwoeuc-znch.mp3 بند 81 در هر رابطه‌ای که اشخاصِ بی‌واسطه با یک‌دیگر برقرار می‌کنند، اراده‌هایشان به همان اندازه که به‌نحو فی‌نفسه این‌همان است و درون یک عهد، از سوی آن‌ها به‌منزلهِ اراده‌ای مشترک برقرار می‌شود، اراده‌ای مشخّص نیز هست. از آن‌جا که آن‌ها اشخاصی بی‌واسطه هستند، مطابقتِ اراده‌های مشخّص آن‌ها با اراده‌ای که به‌نحو فی‌نفسه وجود دارد و تنها از طریقِ آن‌ها از ظهور برخوردار است، امری است کاملاً محتمل و تصادفی.…

اصول فلسفه حق: بند ۶۵

برگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/h0beo2bsjgrk/audio/h0beo2bsjgrk-5okq.mp3 ج) عرضهِ مِلک بند 65 من می‌توانم ملکِ خود را عرضه کنم، چرا که آن تنها تا جایی به من تعلّق دارد که اراده‌ام را بر روی آن قرار می‌دهم – بنابراین، من از هر امرِ متعلِّق به خود می‌گذرم و یا این‌که آن را به ارادهِ دیگری وامی‌گذارم تا تصرّف کند – اما تنها تا جایی که امر، بالطّبع، چیزی برون‌افتاده باشد . افزوده: «از دست رفتن حقِّ مالکیت بر اثر مرور زمان» نوعی از عرضهِ مِلک است بدون آن‌که اراده راساً آن را…

اصول فلسفه حق: بند ۶۲

Click Hereبرگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/igc2auoqtabe/audio/igc2auoqtabe-iose.mp3 بند 62 بنابراین، تنها چیزی که از مالکیتِ خودِ امر متمایز است، این حالت است که من اجازه داشته باشم تا به‌نحو جزئی و یا موقّت از امر استفاده کنم و یا آن را در تصرّفِ خود داشته باشم، تصرّفی در قالبِ امکانِ موقّت و جزئیِ استفاده از امر . اگر کلِّ ساحتِ استفاده از یک امر از آنِ من باشد اما مالکیتِ مجرّدِ آن به فرد دیگری تعلّق داشته باشد، آن‌گاه آن امر به‌منزلهِ مالِ من، تماماً، توسطِ ارادهِ من در…

اصول فلسفه حق: بندهای ۵۹، ۶۰ و ۶۱

برگردان از حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/e3esnswrynyv/audio/e3esnswrynyv-pce4.mp3 ب) استفاده از امر بند 59 از طریقِ تصرّف، امر موصوف به آن می‌شود که چیزی است از آنِ من، و اراده رابطه‌ای موجبه با آن دارد. درونِ این این‌همانی، امر به همان اندازه به‌منزله چیزی منفی مقرّر می‌شود و ارادهِ من در این تعیّن یک ارادهِ مشخص است با نیازها، علایق و امثال آن‌ها. امّا نیازِ من، به‌منزله تشخّصِ یک اراده، عامل مثبتی است که ارضاء می‌شود و امر در مقامِ چیزی که فی‌نفسه منفی است، صرفاً برای نیازِ من و…

اصول فلسفه حق: بندهای ۵۳، ۵۴ و ۵۵

برگردان حمید مصیبی https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/qagjvhx0brzj/audio/qagjvhx0brzj-npk4.mp3 بند 53 تعیّناتِ دقیق‌ترِ مالکیت در رابطهِ میانِ اراده و امر یافت می‌شود. الف) تا آن‌جا که اراده موجودیت‌اش را در درونِ امر ِ به‌منزلهِ چیزی مثبت داشته باشد، این رابطه به‌نحوی بی‌واسطه «تصرّفِ» است؛ ب) تا آن‌جا که امر در مقابلِ اراده به‌منزله چیزی منفی حاضر باشد، اراده در درون امر، همچون چیزی که باید سلب شود، موجودیت دارد – این رابطه «استفاده» است؛ ج) تأمل و بازتاب اراده از امر به درون خود – این رابطه «عرضه»…