برگردان حمید مصیبی
https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/horo3wphibx7/audio/horo3wphibx7-zd7b.mp3
بند 106
ذهنیت، اکنون، تعیّنِ مفهوم را میسازد و از مفهوم بما هو مفهوم (یعنی، ارادهای که بهنحو فینفسه وجود دارد) متمایز است؛ به عبارت دقیقتر، ارادهِ ذهنِ ، در مقامِ ارادهِ متفرّدی که بهنحو لنفسه وجود دارد، همزمان هست (یعنی، هنوز در درونِ خود از عدمِ وساطت برخوردار است). در نتیجه، ذهنیت موجودیتِ مفهوم را تشکیل میدهد. – بدین ترتیب، موطنی متعالتر برای آزادی معیّن شده است؛ وجهِ ظهورِ مثال یا عنصرِ واقعیِ…
برگردان از حمید مصیبی
https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/ujh0lxnwoeuc/audio/ujh0lxnwoeuc-znch.mp3
بند 81
در هر رابطهای که اشخاصِ بیواسطه با یکدیگر برقرار میکنند، ارادههایشان به همان اندازه که بهنحو فینفسه اینهمان است و درون یک عهد، از سوی آنها بهمنزلهِ ارادهای مشترک برقرار میشود، ارادهای مشخّص نیز هست. از آنجا که آنها اشخاصی بیواسطه هستند، مطابقتِ ارادههای مشخّص آنها با ارادهای که بهنحو فینفسه وجود دارد و تنها از طریقِ آنها از ظهور برخوردار است، امری است کاملاً محتمل و تصادفی.…
برگردان از حمید مصیبی
https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/h0beo2bsjgrk/audio/h0beo2bsjgrk-5okq.mp3
ج) عرضهِ مِلک
بند 65
من میتوانم ملکِ خود را عرضه کنم، چرا که آن تنها تا جایی به من تعلّق دارد که ارادهام را بر روی آن قرار میدهم – بنابراین، من از هر امرِ متعلِّق به خود میگذرم و یا اینکه آن را به ارادهِ دیگری وامیگذارم تا تصرّف کند – اما تنها تا جایی که امر، بالطّبع، چیزی برونافتاده باشد .
افزوده:
«از دست رفتن حقِّ مالکیت بر اثر مرور زمان» نوعی از عرضهِ مِلک است بدون آنکه اراده راساً آن را…
Click Hereبرگردان از حمید مصیبی
https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/igc2auoqtabe/audio/igc2auoqtabe-iose.mp3
بند 62
بنابراین، تنها چیزی که از مالکیتِ خودِ امر متمایز است، این حالت است که من اجازه داشته باشم تا بهنحو جزئی و یا موقّت از امر استفاده کنم و یا آن را در تصرّفِ خود داشته باشم، تصرّفی در قالبِ امکانِ موقّت و جزئیِ استفاده از امر . اگر کلِّ ساحتِ استفاده از یک امر از آنِ من باشد اما مالکیتِ مجرّدِ آن به فرد دیگری تعلّق داشته باشد، آنگاه آن امر بهمنزلهِ مالِ من، تماماً، توسطِ ارادهِ من در…
برگردان از حمید مصیبی
https://files.virgool.io/upload/users/1092067/posts/e3esnswrynyv/audio/e3esnswrynyv-pce4.mp3
ب) استفاده از امر
بند 59
از طریقِ تصرّف، امر موصوف به آن میشود که چیزی است از آنِ من، و اراده رابطهای موجبه با آن دارد. درونِ این اینهمانی، امر به همان اندازه بهمنزله چیزی منفی مقرّر میشود و ارادهِ من در این تعیّن یک ارادهِ مشخص است با نیازها، علایق و امثال آنها. امّا نیازِ من، بهمنزله تشخّصِ یک اراده، عامل مثبتی است که ارضاء میشود و امر در مقامِ چیزی که فینفسه منفی است، صرفاً برای نیازِ من و…
