مرور رده

نابهنگام در تاریکی

پنجمین سالگرد نامه به محمد چرمشیر: پس از کشف ردپای پلنگ صورتی

غلامحسین دولت‌آبادی/ آراز بارسقیان جناب آقای محمد چرم‌شیر «ن وَالْقَلَمِ وَمَا یسْطُرُونَ» جناب آقای چرم‌شیر حقیقت این است که وقتی خوابیم، «خواب» نیستیم. ذهنمان بیدار است و مثل ساعت کار می‌کند. دارد خودش را آماده می‌کند تا در "بیداری"…

وازده کیست و نمودهای وازدگی چیست؟

درباره تقسیم‌کنندگان شکست میان همه دانیال حقیقی در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که بسیار بر رواداری و تساهل و تسامح چیز نوشته می‌شود یا از رسانه‌های جمعی در این رابطه برنامه‌های گوناگونی پخش می‌کنند و سعی می‌کنند این ایده را جا بیاندازند که…

نگاهی به کتاب «زمان پروانه‌ها»: حفری در «نقبی بر خیال کردیان» و گویه‌ای بر متن

مهدی پنجعلی پور «اگر بینگاریم آن کس که بر ما روشنایی می‌بخشد، خود در نور است، خطا کرده‌ایم» (کتاب بیهوده، کریستیان بوبن) " شعر سرگذشت حیات بشری است" و آن هنگام که شعری را با صدای رسا می‌خوانیم، گویی، خطاب به اجداد و مردگانمان نهیب…

چه کسی مسعود میناوی را کُشت؟

چه کسی مسعود میناوی را کُشت؟ یا وقتی هنرپیشه درجه دو تلویزیون جای نویسندهٔ درجه یک می‌نشیند آراز بارسقیان محمد ایوبی در شرح حالی که از وضعیت مسعود میناوی در مقدمهٔ کتاب «پپر و گل‌های کاغذی» می‌نویسد، به چند نکتهٔ دردناک دربارهٔ شرافت این…

مس کردنِ طلا: حاشیه‌ای بر رمان «از شیطان آموخت و سوزاند» نوشتهٔ فرخنده آقایی

آراز بارسقیان جای دارد دو بار تعجب کنیم. اول این که چطوری آدم‌های معلوم الحالی مثل محمدحسن شهسواری و مهدی یزدانی‌خرم که سر جایزهٔ منتقدان مطبوعات گیس و گیس‌کشی کردند، به کمکِ حسن محمودی و احمد غلامی و دو سه نفر دیگر سال 1385 به کتاب از…